De cliënten van Massage to Move Nieuw-Vennep zullen hun massagetherapeut, Annelies van Scheppingen, vanaf half februari een half jaar moeten missen. Zij gaat namelijk met haar dochter een wandeltocht maken in Portugal en Spanje. Ben je benieuwd hoe dit plan is ontstaan en wat Annelies hoopt dat de reis haar gaat brengen? Lees hieronder verder.
Wil je Annelies en haar dochter volgen tijdens hun reis? Klik dan op deze link naar Polar Steps.
De reis van je leven gaat naar binnen, naar je diepste gevoel
“Wat bezielt je, om een wandeltocht te gaan maken, zo lang en zo ver van thuis?”, “Wat geweldig dat je het durft!” Dit zijn zomaar twee reacties, die ik de afgelopen tijd kreeg, als ik vertelde dat ik van plan was om samen met mijn twintigjarige dochter zes maanden te gaan wandelen in Portugal en Spanje. Ik heb mezelf ook afgevraagd, waarom ik deze reis wil maken en het is helemaal niet zo makkelijk om deze vraag te beantwoorden.
Wandelen als hobby
Ik wandel heel graag. Samen met mijn echtgenoot heb ik al een aantal lange-afstand-wandelingen afgelegd. Ook op vakantie in het buitenland wandelen we altijd graag. Ik droom er al een tijd van om voor lange tijd vrij te nemen en te gaan wandelen, naar waar dan ook. Ik neem zes maanden de tijd. Dat doe ik om echt los te kunnen komen uit het ritme van het dagelijkse leven. Thuis pas je je aan aan het tempo van de omgeving, aan de verwachtingen van anderen en van jezelf. Wie herkent niet het gevoel dat je geleefd wordt door je agenda, de verplichtingen die werk, gezin of het sociale en maatschappelijke netwerk waartoe je behoort. Het is moeilijk om die patronen te doorbreken.
Eigen tempo
Ik heb voor mijn reis geen vastomlijnde planning gemaakt en geen concreet einddoel gesteld. Ik volg mijn eigen tempo en het lijkt mij heerlijk daar geen verantwoording over af te hoeven leggen, aan niemand. Ik heb alle tijd en zie wel waar ik uiteindelijk terecht kom. Als alle verplichtingen en verwachtingen wegvallen, kun je het meest genieten van het moment. Dan is niet de bestemming het belangrijkst, maar de reis zelf. En die reis zal niet alleen fysiek zwaar zijn van tijd tot tijd, maar de reis van je leven gaat naar binnen, naar je diepste gevoel. Dan hoop ik te ervaren wat het belangrijkste is in dit leven, waar ik het meest gelukkig van word.
Weerstand overwinnen
Om dat te kunnen bereiken is er wel wat weerstand te overwinnen. Weerstand opheffen doe je door los te laten. Zowel materiële bezittingen als beperkende overtuigingen en emoties. Bijvoorbeeld mijn overtuiging dat ik controle moet hebben over de situatie en de bijbehorende angst dat het misgaat als het anders loopt dan ik van tevoren bedacht heb. De meeste weerstand begint in mijn eigen hoofd en mijn reis is al begonnen, nog voordat ik vertrokken ben.
Volledige vrijheid
Ik ga op pad met een rugzak met de hoognodige spullen. Hoe meer bezittingen, hoe meer zorgen. Ik hoop, fysiek en mentaal, zo min mogelijk ballast mee te sjouwen, door te leven vanuit eenvoud. Meebewegen met wat er is, in het moment, maakt het leven makkelijker en aangenamer. Ik hoop dat ik, met zoals velen voor mij, volledige vrijheid ga ervaren.
Opofferingen
Dat wil niet zeggen, dat ik geen tegenslagen zal gaan ervaren. Ook moet ik heel wat opofferingen doen. Ik laat de helft van mijn gezin thuis achter en zal een tijd lang mijn familie en vriendinnen niet zien. Ik ga belangrijke en feestelijke gebeurtenissen missen, die het komend half jaar gepland staan. Ook zal ik de luxe en veiligheid van thuis moeten missen. Kortom, ik zal zeker momenten van heimwee, frustratie en verdriet ervaren. Door gaan ervaren wat je mist, weet je ook weer waar naartoe je terugkeert. Zoals Claudia de Breij zo prachtig zingt in één van haar liedjes:
Want ik mis je zo graag
Het is oké als je gaat
Want wanneer ik je mis
Weet ik weer hoe goed het is
Dat jij bestaat.
Al in de voorbereidingen van de tocht is het een groot cadeau om dit samen met mijn dochter te (gaan) beleven. Ik ben blij dat zij deze reis op twintigjarige leeftijd kan maken en dat ik daar een onderdeel van mag uitmaken. Voor haar zullen er ongetwijfeld andere beweegredenen gelden en mogelijk andere uitkomsten. Dat is het mooie van een innerlijke reis.
Mijn wens voor jullie
Niet iedereen kan en wil een wandeltocht van een half jaar maken. Dat hoeft uiteraard ook niet. In mijn praktijk zie ik wel veel mensen, die het leven niet in hun eigen tempo volgen, die worden beperkt door de verwachtingen, die anderen van hen hebben, maar vooral die ze zichzelf opleggen. Mijn wens voor iedereen, die dat weleens ervaart is, dat zij hun eigen reis naar binnen kunnen maken, de weerstand kunnen loslaten, zullen ervaren wat het allerbelangrijkste is en de vrijheid kunnen voelen. Daarvoor hoef je niet per se een wandeltocht van duizend (of meer) kilometer te lopen. Maar voor jouw innerlijke reis moet je wel de eerste stap durven zetten.
A journey of a thousand miles begins with a single step
(Lao Tzu)
Wil je Annelies en haar dochter volgen tijdens hun reis? Klik dan op deze link naar Polar Steps.
Met dank aan de inspiratie die ik opdeed in het boekje van Erik Smithuis, Een reis van 800 kilometer, de 10 inzichten tijdens mijn spirituele wandeltocht, die ik gebruikt heb om mijn eigen gevoel ten aanzien van de wandeltocht te verwoorden.
